ජනාධිපතිවරයාගේ සෞභාග්ය දැක්ම ප්රතිපත්ති ප්රකාශනයට අනුව අධ්යාපන අමාත්යවරයා විසින් 2020.12.14 දින ඉදිරිපත් කරනු ලැබු කැබිනට් පත්රිකාව පදනම් කරගෙන විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම යටතේ ස්ථාපිත කරන්නට සැරසෙන ගුරු විශ්වවිද්යාලයට එරෙහිව අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ රාජ්ය අමාත්යංශයේ ලේකම්වරයාම විශ්රාමික නිලධාරීන් කීප දෙනෙක් සමග එකතු වී බාධා කිරීම් සිදුකරන ආකාරය පුදුම සහගත බව සමස්ථලංකා ගුරු අධ්යාපනඥයන්ගේ වෘත්තීය සංගමය ප්රකාශ කරයි.
ජාතික අධ්යාපන විද්යාපීඨ විශ්වවිද්යාල තත්වයට පත් කිරීම සඳහා විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිසම යටතට ගැනීමට රජය ඉදිරිපත් කළ යෝජනාවට අකුල් හෙළමින් ලේකම්වරයා ඇතුළු කිහිප දෙනෙක් විසින් ගෙන යන ව්යාපාරයෙන් කියැවෙන්නේ ජාතින අධ්යාපන විද්යාපීඨ පද්ධතිය ජාතික අධ්යාපන ආයතනය යටතට පත් කළ යුතු බවය.
ජාතික අධ්යාපන ආයතනයේ මුඛ්ය අරමුණවන විෂය මාලා සම්පාදනයත් ගර්හාවට ලක්වෙමින් ඇති වටපිටාවක, උසස් පෙළ ජීව විද්යාව ඇතුළු විෂය මාලාවන් සහ බහුතර ගුරු අත් පොත්වල ඇති අඩු පාඩු පොත් ගණනක් නොව වෙළුම් ගණනක් ලියා පෙන්වා දිය හැකි වටපිටාවක විශ්වවිද්යාල තත්වයට පත් කරන ජාතික අධ්යාපන විද්යාපීඨ ජාතික අධ්යාපන ආයතනය යටතට පත්කිරීමට යෝජනා කරන්නේ කුමන පදනමකින් දැයි එම සංගමය ප්රශ්න කරයි.
තමන් සතු නිශ්චිත වගකීම් හා රාජකාරි පසෙක තබා අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ රාජ්ය අමාත්යාංශයේ ලේකම් ආචාර්ය උපාලි සේදර විසින්ම සිදුකරන මේ බාධා කිරීම රජයේ ප්රතිපත්තිවලටම එල්ල කරන ප්රහාරයක් සේ තමන් දකින බව එම සංගමය පෙන්වා දෙයි.
සංගමය විසින් නිකුත් කර ඇති සම්පූර්ණ නිවේදනය මෙසේය.
ජාතික අධ්යාපන විද්යාපීඨ විශ්වවිද්යාල තත්ත්වයට උසස්කිරීමට රාජ්ය ලේකම් හරස්වෙයි.
අතිගරු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ සෞභාග්ය දැක්ම ප්රතිපත්ති ප්රකාශනයට අනුව අධ්යාපන අමාත්ය ගරු ජී. ඇල්.පීරිස් මැතිතුමා විසින් 2020.12.14 දින ඉදිරිපත් කරනු ලැබු කැබිනට් පත්රිකාව මගින් හෙද සහ ගුරු විශ්වවිද්යාල දෙකක් ස්ථාපනය කිරිමට අනුමැතිය ලබාගෙන ඇත. එය ඉතාමත් කාලෝචිත පියවරක් ලෙස අගය කරමි.විශ්වවිද්යාල ප්රතිපාදන කොමිෂම යටතේ විශේෂ කාර්ය සදහා ස්ථාපනය කරනු ලබන විශ්වවිද්යාල ලෙස මෙම විශ්වවිද්යාල දෙක නම් කොට ඇත.
නමුත් මේ උදාරතර වැඩ පිළිවෙලට කණ කොකා හැඩුවේ අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ රාජ්ය අමාත්යාංශයේ ලේකම් ආචාර්ය උපාලි සේදර මැතිතුමා ජාතික අධ්යාපන විද්යාපීඨ විශ්වවිද්යාල තත්ත්වයට උසස් කිරීමට එරෙහිව ජාතික අධ්යාපන ආයතනයේ පිරිසක් සහ විශ්රාමික නිලධාරින් පිරිසක් සමග එකතු වී විවිධ බාධාවන් ඇතිකරමින් කටයුතු කිරිමත් සමගයි.
1985 වර්ෂයේදී පුර්ව සේවා ගුරු පුහුණුව සදහා ජාතික අධ්යාපන විද්යාපීඨ ආරම්භ කළ අතර මේ වන විට අධ්යාපන විද්යාපීඨ 19 ක් දීප ව්යාප්තව ක්රියාත්මක වේ. ජාතික අධ්යාපන විද්යාපීඨ වසරකට ශික්ෂණලාභින් 4000 කට ආසන්න පිරිසක් පද්ධතියට දායාද කරනු ලබයි. පළමු වසරේ සිට එකොළහ වසර දක්වා සියලුම විෂයන් ආවරණය කිරිමට හැකි පාඨමාලා 16 කට ආසන්න ප්රමාණයක් විද්යාපීඨවලින් පවත්වාගෙනු යනු ලබයි. ඉහල සුදුසු කම් සහිත කථිකාචාර්යවරුන් ද ප්රමාණවත් භෞතික පහසුකම් ද විද්යාපීඨ සතුවේ. නමුත් ජාතික අධ්යාපන ආයතනය සතුව මෙම පාඨමාලාවල සහතික ප්රධානය කිරිමේ බලයත් අධ්යාපන අමාත්යාංශය සතුව කළමනාකරණ බලයත් තිබීම නිසාත් මෙම ආයතන දෙක අතර නිසි සම්බන්ධිකරණයක් නොතිබීම නිසාත් විද්යාපීඨවල ගුණාත්මක භාවය දිනෙන් දින පහළ යමින් පවති.
ජාතික අධ්යාපන ආයතනයේ මුඛ්ය අරමුණ වන විෂය මාලා සම්පාදනය පසෙක තබා විශ්වවිද්යාල සිහිනයක එහි නිලධාරින් කිහිප දෙනෙකු එල්බ සිටිති. ඔවුන්ට අද විෂය මාලාව සහ පෙළපොත් ගැන කතා කිරීමට නොහැකි තත්ත්වයක් උදා වී ඇත. උසස් පෙළ ජීව විද්යාව ඇතුළු විෂය මාලාවන් සහ බහුතර ගුරු අත් පොත්වල ඇති අඩු පාඩු ලියන්නට ගියහොත් වෙනම පොතක් නොව වෙලුම් ගණනාවක් ලිවිය හැක.
ජාතික අධ්යාපන විද්යාපීඨ තවදුරටත් රැක ගැනීමට අවශ්ය නම් කළ යුතු පළමු කාර්ය වන්නේ කිසිදු දැක්මක් නැති ගුරු අධ්යාපනය වෙනුවට හිතවතුන් යොදා ගනිමින් මොනවා හෝ දෙයක් ලියා මුදල් උපයා ගන්නා විද්වතුන්යැයි කිව්ව ද එසේ නොවන පිරිසක් සිටින අධ්යාපන ආයතනයෙන් විද්යාපීඨ ඉවත් කර ගැනීමයි. එයට තුනෙන් දෙකක බලයක් හෝ මහා පරිශ්රමයක් අවශ්ය නොවේ. විද්යාපීඨ පණත සහ ජාතික අධ්යාපන ආයතන පණත අනුව අධ්යාපන අමාත්යවරයාට ඇවසි විටක පණත සංශෝධනය කිරීම හෝ අත්හිටුවීම කළ හැක.
අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ අමාත්යාංශයේ රාජ්ය ලේකම්වරයා අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ පසෙක තබා ජාතික අධ්යාපන ආයතනය විශ්වවිද්යාල කිරිමටත් විද්යාපීඨ එයට ඈදා තබා ගැනීමටත් දක්වන උනන්දුව පුදුම සහගතය. ඔහුම කියන පරිදි ඔහු දැනටත් ප්රධාන නිලධාරියා ලෙස සේවය කරන පෞද්ගලික විශ්වවිද්යාලයේ ගෝලයන්ට ජාතික අධ්යාපන ආයතනයේ තනතුරු දීමට ගන්නා උත්සහයක් ද? එසේම රාජ්ය ලේකම්වරයා දිනපතා පුවත් පතකට කියා ඇත්තේ විද්යාපීඨ විශ්වවිද්යාල කිරිමට ගුරු අධ්යාපනඥයන් උත්සහා කරන්නේ විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන් මෙන් නිකන් සිටිමට බවයි. මෙම ද්වේශ සහගත ප්රකාශය අප පිළිකුලෙන් හෙලා දකින්නේ විශ්වවිද්යාලයක උගත් පිරිසක් ලෙස විශ්වවිද්යාල ආචාර්යවරුන්ගේ කැපවීම අප හොදින් දන්නා බැවිනි. රටක ජාතික අධ්යාපනය සම්බන්ධව මධ්යස්ථව සහ පුද්ගල බද්ධතාවයෙන් තොර මැදිහත්වීමක් කිරීමට මෙවැනි නිලධාරියෙකුට හැකිවේ ද යන්න අපට ගැටලුවකි. මෙවැනි තත්ත්වයක් තුළ රටේ අධ්යාපනය ප්රතිසංස්කරණ කිරිමේදී උද්ගතවිය හැකි ගැටලු පිළිබද අවධානයෙන් සිටීම සියලු පුරවැසියන්ගේ යුතු කමකි.
