ව්ලැදිමීර් පුටින් ආක්රමණයක් ගැන නිවේදනය කරපු බවට පණිවිඩයක් ලැබුණු නිසා මම රාත්රියේ අවදියෙන් සිටියා. ඒ එක්කම පිපිරීම් පටන්ගත්තා. ඒවා මගේ ගෙදරටත් ඇහුණා. නගරයේ විවිධ ප්රදේශවල මිනිස්සු, ඔවුන්ගේ ප්රදේශයේ සිදුවුණු පිපිරීම් ගැන අපේ WhatsApp ගෲප් එකට පණිවිඩ එවන්න පටන් ගත්තා.
රටේ නැගෙනහිර කොටසෙ තියෙන යුද පෙරමුණට විතරක් නෙවෙයි, කියෙව්වලටත් ප්රහාර එල්ලවෙද්දි ගොඩක් බය හිතුණා.
මෙහේ සාමාන්ය ජනතාවට තියෙන ලොකුම බය තමයි විදුලිය නැතිවීම සහ අන්තර්ජාලය වැඩ නොකර යන එක. එතකොට අපි ඇත්තටම හුදකලා වෙනවා. තවත් භීතියක් තමයි, නගරයේ නැගෙනහිර සහ බටහිර කොටස් දෙකඩ කරමින් ඩ්නීපර් ගඟේ පාලමට බෝම්බ හෙලාවි කියන එක.
විනාඩි 30ක් විතර පිපිරුම් හඬ ඇසුණා.
මම මගේ 10-හැවිරිදි පුතාවත් ලෑස්ති කරගෙන, ජනේලවලට හැකි තරම් ඈතින් වාඩිවෙලා උදේ ආහාරය ගත්තා. ඒත් ඔහු බිය වැඩිකමට වමනය කළා. ඉටිපන්දමකුයි, වතුරයි අරගෙන අපි අපේ බිම්ගෙට ගියා. තත්ත්වය තවත් නරක අතට හැරුණොත් අපේ රැකවරණය තියෙන්නේ එතන.
මගේ ගෙදර අසල සුපිරි වෙළඳසැල්වලින් පිටතත්, ATM යන්ත්රවලත් දිගු පෝලිම් තිබෙනවා. ඒවා බොහොමයක මුදල් අවසන් වෙලා. සමහර ඉන්ධන පිරවුම්හල් ද මේ වන විට තෙල් නැතුව වසා දමා තිබෙන්නේ. මුළු රටම ප්රහාරයට ලක්ව ඇති බව දැන් දන්නා නිසා භීතියක් ඇති වෙලා.
නගරයෙන් පිටත මාර්ග තදබදයෙන් අවහිර වෙලා. ඒක භයානක ගමනක්. නිවසින් ගොඩක් ඈතක, සෙමින් ඉදිරියට ඇදෙන දිගු රථවාහන පෝලිම්වල ඉඳිද්දි ඉන්ධන පහසුවෙන් ඉවර වෙන්න පුළුවන්. දුම්රිය ධාවනය වුණත් ආසනයක් ලබාගන්න විශාල සෙනඟක් සිටිනවා. ජනාධිපති සෙලෙන්ස්කි යුද්ධ නීතිය ප්රකාශ කළ නිසා යුක්රේන ගුවන් සීමාවත් වසා දමලා.
විනාශ වී ඇත්තේ හමුදාමය ඉලක්ක පමණක් නොවෙයි. නගර ගණනාවක, සෘජු ප්රහාරවලට ලක්වුණු මිනිසුන් වාසය කරන ගොඩනැගිලිවල ඡායාරූප අප සතුව තිබෙනවා.
රුසියානු බෝම්බ ප්රහාරය රටේ සියලුම ප්රදේශවලට බලපා තිබෙනවා. පෝලන්ත දේශසීමාවට ආසන්න ලවීව්හි පවා අද උදෑසන සයිරන් නාද වුණා. මගේ යාළුවෙක්ට බෝම්බවලින් බේරෙන්න බංකරයක රැකවරණය ලබා ගන්නත් සිද්ධ වුණා.
තවත් යාළුවෙක් ගුවනින් එල්ල වන ප්රහාරවලින් ගැලවෙන්න හිතාගෙන ඔහුගේ පවුල කියෙව්වලින් පිටතට අරගෙන ගියා. නගරයට වඩා ගම්බද ප්රදේශ ආරක්ෂිත වෙන්න පුළුවන් වුණත්, උතුරෙන්, නැගෙනහිරෙන් සහ දකුණෙන් ප්රහාරයට ලක්වන රටක තවදුරටත් සැබෑ ආරක්ෂිත ස්ථානයක් ගැන හිතන්නවත් බැහැ.
