පාසල් දරුවන් ඉලක්ක කරගෙන සිදුකරගෙන යන කාලකන්ණි අයිස් මත්ද්රව්ය ජාවාරමේ බිහිසුණු ගොදුරක් වූ නවය වසර ඉගෙනුම ලබන පාසල් දැරියන් දෙදනෙක් දෙරණ රූපවාහිනී නාලිකාව වෙත සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් ලබා දෙමින් තමන් අත්විඳින ඛේදවාචායක් බඳු ජීවිත ඉරණම විස්තර කර තිබුණේය.
සමාජයක සිදුවිය හැකි අශික්ෂිතව ව්යසනය වූ පාසල් දරුවන් මත්ද්රව්ය වෙත හුරු කිරීමේ තුච්ඡ ජාවාරමේ මාරක ස්වරූපය මේ දැරියෝ දෙදෙනා සමාජයට ප්රකාශ කළහ.
අප ඉන්නේ මොන තරම් ව්යසනකාරී වටපිටාවක ද, අපේ දරුවන් ගොඩනැගෙන්නේ මොනතරම් බිහිසුණු සමාජයක ද යන්න හෙළිදරව් වූ එම අත්දැකීම් ප්රකාශය අපව හිරි වට්ටන්නේය. එම දැරියන් කියන්නේ මුල්ම වරට තමන් මේ මත්ද්රව්ය වෙත හුරු වූයේ සිය යෙහෙළියකගේ උපන්දන සාදයක දී බවය.
ඔවුන් කියන්නේ මේ මත්ද්රව්යයට හුරු වූ වැඩි දෙනෙක් වයස අවුරුදු 14 -18 වයස්වල පසුවන පිරිමි දරුවන් බවය. පාසල අවට මෙම මත්ද්රව්ය පහසුවෙන් මිලදී ගත හැකි ස්ථාන පවතින බවත් පාසල් ඇරෙන්නට ආසන්නයේ දී දරුවන්ගෙන් සල්ලි එකතු කරගන්න එක් දරුවෙක් පාසල ඇරී විනාඩි කීපයකින් මත්ද්රව්ය රැගෙන එන බවත්ය.
ඔවුහු මෙසේ සිය අත්දැකීම් විස්තර කළහ.
“ යාලුවෙකුගේ උපන්දියක්දි ගෙදරකට ගියා. එක ළමයෙක් ඇවිත් ඒවා පාවිච්චි කළා. ඊට පස්සේ ඒ ළමයා මට කතා කරලා කිව්වා මේක ටික්ක පාවිච්චි කරලා බලන්න. ඇඟට මාර ජොලියක් දැනෙනවා කියලා. ඉතින් මම ඒක අරන් බැලුවා. එතනින් තමයි මට මේක හුරු වුනේ.“ එක් දුවක් කීවාය.
අනෙක් දියණිය කීවේත් එවැනි කතාවකි. “යාලුවෙකුගෙ පාටියකදි තමයි මුලින්ම ගත්තේ. මොකක්ද මේක කියලා දන්නෙ නෑ. යාලුවා කිව්වා මේක දැන් ගොඩාක් කට්ටිය යූස් කරනවා. ඔයත් ටික්ක ටෙස්ට් කරලා බලන්න කියලා. මමත් ඒක ටෙස්ට් කළා. ඒකෙන් තමයි මට මේක පුරුදු වුනේ.“
ඇය කියන්නි පළවෙනි සැරේ මාසෙකට සැරයක් පමණක් අයිස් මත්ද්රව්ය ගත් බවය. “ යන්න යන්න සතියකට එක පාරක් ගන්නම හිතෙනවා. කාලයක් එක්ක යනකොට නැතිවම බැරි වෙනවා.“
“ එන්න මේක සුපිරියි කියලා නිකම් දෙන්නෙ එක පාරයි. ඊට පස්සෙ සල්ලි දීලා ගන්න ඕන. අපි දිගටම ඒක හොයනවා. “
නැවැත්විය නොහැකි දැයි ඇසූ විට ඔවුන් පවසන්නේ එය ඉතා අසීරු කරුණක් බවය. “නවත්තලා ටිකක් කල් ඉඳලා උනත් කවුරුහරි ගන්නවා දැක්කම ගන්න හිතෙනවා. සමහර වෙලාවට කියනවා ඔන්න ඔහෙ එනවා ඕයි… අපි ගනිමු කියලා.“
ඔවුන් පවසන්නේ මත්ද්රව්ය ගන්නේ මත්ද්රව්යයට හුරු වූ යාලුවෙක් මාර්ගයෙන් බවය. නැතිනම් තමන්ට මත්ද්රව්ය හුරු කළ යාලුවා කී විට ඇය ඒවා ගෙනත් දෙන බවත් අවශ්ය මුදල ඇය විසින් කියන බවත් ඔවුන් කියන්නේය.
“ වැඩියෙන්ම ගන්නෙ පොඩි පිරිමි ළමයි. 14 ළමයි ගොඩයි. ඉස්කෝලෙ අවට තියනවා පහසුවෙන් ගන්න තැන්. ඉස්කෝලෙ ඇරෙන්න කලින් සල්ලි එකතු කරගන්න ළමයා ඉස්කෝලෙන් එළියට පැන්න ගමන්ම ගෙනත් දෙනවා.“
දැරියන් කියන්නේ මේ මත්ද්රව්ය ගැනීමටට පෙරට වඩා ගත් පසු කාලය ඉතාම අසීරු බවය. “ මතක නෑ… ඉස්කෝලෙ කිසිම වැඩකට අවධානය යොමු කරන්න බෑ. ඉගෙන ගන්න ආසා නෑ. නින්ද යන්නෙ නෑ. බඩගින්නක් එන්නෙම නෑ. කන්න බෑ. අපේ දිව පැලිලා… කටවල් ඔක්කොම තුවාල වෙලා…“
මේ පොඩි උන් දෙන්නා අපා දුක් විඳන ආකාරය ඇස්වලට කඳුළු ගෙන්වන්නේය. උන් මේ රස බැලූ මාරකයට ගොදුරු වන්නේ ඒ කුමක් ද කියාවත් නොදැනය.
මේ අපරාධය කරන උන්ට හෙණ වැදිය යුතු බව සිතෙන්නේත්, උන්ට මේ සමාජයේ ජීවත් වීමට අවස්ථාව ලබා නොදිය යුතු බව සිතෙන්නේත් මේ බිහිසුණු ඛේදවාචාකය ඇස් මානයේ පත්තුවන විටය.
ඔබ මේ කතාව අසන්න. කරුණාකර ගෙදර පුංචි එකා පරිස්සම් කරගන්න…
