එෂාමා කාරියකරවන
ජ්යෙෂ්ඨ මනෝ උපදේශිකා –
ඊයේ අම්මා කෙනෙක් මගෙන් විමසුවා මෙහෙම
” මගෙ පුතාගෙ පංතියෙ දරුවො හරීම දඟයි. හරියට ගහගන්නවා. ගුරුතුමීට මෙල්ල කරගන්න බෑ. ඒ පංතියෙ ගුරුවරු එක වාරයක් ඉවරවෙනකොට අස්වෙලා අලුත් කෙනෙක් එනවා. පංතියෙ ඩිප්රෙෂන් වලට බෙහෙත් බොන දෙන්නෙක් ඉන්නවා. ඒ දෙන්න හරිම වසයි. ටීචර් හැමවෙලේම කළකිරිලා ඉන්නෙ. ළමයින්ට ගැහුවත් බැන්නත් ළමයි සන්සුන් වෙන්නෙ නෑ. ටීචර්ට උදව් කරන්න අපිට විදියක් තියනවද? මේ දෙකේ පංතිය. මේක ජාත්යන්තර පාසලක් ( ප්රසිද්ධ පාසලක නම කියයි)”
ටීචර්ලට උදව් කරන්න විදිහක් තියනව ද?. ඒ අම්ම මගෙන් අහනවා. ඇත්තටම මේ අම්මට දෙන්න පුලුවන් උත්තරය කුමක් ද?.
අවුරුදු හයක් වයස දරුවෝ දඟයි තමයි. එයාලා විවිධ පරිසර වලින් එන්නෙ. ගුරුතුමී එන්නෙත් තවත් පරිසරයකින්. එතකොට ගැටළු ඇතිවෙනවා.
හැබැයි ගුරු වෘත්තිය කියන්නෙ අනික් වෘත්තීන් වගෙ එකක් නෙවෙයි. රටේ වටිනාම සම්පත අනාගතය බාරදිය හැකි විදියට දැනුම දෙන ගමන් ආකල්ප, චර්යාව, චින්තනය හැඩ ගැස්වීම ගුරුවරුන්ගේ කාර්යභාරය.
ඒකට ගුරුවරයා ඇසූපිරූ තැන් ඇති කෙනෙක් වෙන්න ඕන
ඉවසීම, කරුණාව, මෘදු වචන භාවිතය, නිර්මාණශීලීත්වය, මාතෘගුණය තියෙන්න ඕන.
ගුරුවරුන් වෙන රැකියා නැති නිසා ගුරුවෘත්තිය තෝරා ගත්තම , ඔවුන්ටත් සිසුන්ටත් ප්රශ්න ඇතිවෙනවා.
ඒ වගේම හැම ගුරුවරුන්ම මනෝ විද්යාව ,ළමා සංවර්ධනය දන්නෙ නෑ. ඒ නිසා පාසලෙන් ගුරුවරුන්ට ඒ දැනුම ලබා දෙන්න ඕන.
විශාදය හැදිලා ඖෂධ ගන්න දරුවන් කියන්නෙ නරකම ළමයි කියලා කියන්න බෑ. ඔවුන් ඖෂධ ගන්නව කියලා ඔවුන්ව කොන් කරන්නත් බෑ.
ගුරුවරයා දක්ෂ නම් මේ පංතිය මෙල්ල කරන්න කළ හැකි දේ බොහෝමයි.
නරකම දරුවන් දෙදෙනාට ගුරු මේසය දෙපැත්තෙන් මේස දමා හිඳුවන්න පුලුවන්.
ඉතාම ආසා හිතෙන කණ්ඩායම් ක්රීඩා, අත්වැඩ ඔවුන්ට නොදී තනිවම ඒ දේ කරන්න දෙන්න පුලුවන්.
බණින්න බෑ. ඔවුන් දෙදෙනාට කියන්න ඕන මෙහෙම
” ඔය දෙන්නා අනිත් අයට කරදර කරන්නෙ නැත්තම්, ගහන්නෙ නැත්තම් විතරයි එතනට යවන්න පුලුවන්. නැත්තම් මෙතන ඉන්නයි වෙන්නෙ”
මෙහෙම කියන ගමන් අනිත් ළමයින් සමග මේ දෙන්නට එකතුවෙන්නම හිතෙන විදියට පංතිය මෙහෙයවන්න ඕන. අනිත් අයටත් රංඩු උනොත් වෙන දේ කියලා දෙන්න ඕන. බෙදාගන්න, උදව් කරන්න, සමාව ගන්න, සමාව දෙන්න, ස්තුතියි කියන්න වගේ දේවල් හැම මොහොතේම සක්රියව පවතින්න ඕන.
දරුවන්ට සවන් දෙන්න ඕන.
ඔයාලා මේ පංතියට ආසද
ඔයාගෙ පංතියෙ යාලුවන්ට ආසද
ඔව් කිව්වොත් ඇයි ඔව් කියන්නෙ
නෑ කිව්වොත් ඇයි නෑ කියන්නෙ කියලා හේතු අහන්න ඕන
අලුතෙන් ඇතිකර ගන්න හොඳ පුරුද්දක්, අතහරින නරක පුරුද්දක් හෝම් වර්ක් විදියට දෙන්න ඕන.
මව්පියන්ට විශේෂයෙන් අර ළමයා හොඳ නෑ, මේ ළමයා හොඳ නෑ, මගේ ළමයා එක්ක අර ළමයා තියන්න එපා වගෙ ගුරුවරුන්ගේ රාජකාරියට ඇඟිලි ගහන්න නොදිය යුතුයි.
විශේෂයෙන් රෝගී ළමුන් සිටිනවා නම් අනිත් ළමුන්ගේ උදව් ඔවුන්ට අවශ්ය බව දරුවන්ට කියා දිය යුතුයි.
ප්රශ්නකාරීව හැසිරෙන දරුවන් සමගත් ඔවුන්ගේ දෙමව්පියන් සමගත් කතා කළ යුතුයි. ගුරුවරයාගේ මට්ටමින් විසඳන්න බැරි දේවල් තිබේ නම් පවුල් උපදේශනයට යොමුවීමට උපදෙස් දිය යුතුයි.
කිසි විටෙක දරුවන්ට අවමන්, අවතක්සේරු වන අයුරින් කතා කිරීමෙන් වැළකිය යුතුයි
පංතියේ හැමෝම එකම බුද්ධි මට්ටම් ඇති අය නොවන බව තේරුම් ගෙන ඒ ඒ මට්ටමට අනුව පාඩම් කියාදෙන ක්රමය ගුරු අත්පත් කියවා ඉගෙන ගත යුතුයි
ඉතිං ගුරු උතුමනි උතුමියනි
කළු ලෑල්ල මකන්න පෙර තව එක අවස්ථාවක් පංතියේ අන්තිමයා දෙස ආදරෙන් බලන්න.
