ත්රස්තවාදය වැලැක්වීමේ පනත අවලංගු කර එය වෙනුවට ත්රස්තවාදයේ නිර්වචනය පටු කරන, සම්මුතියට සහ නෛතික නිශ්චිතභාවයෙන් යුතු පුරෝකථනය කිරීමේ සහ සමානුපාතිකත්වයේ මූලධර්මවලට අනුකූලවන නීති සම්පාදනය කරන ලෙස මානව හිමිකම් කවුන්සලය ශ්රී ලංකාවෙන් ඉල්ලා සිටියේය.
සිය වාර්තාව ඉදිරිපත් කරමින් නව ත්රස්ත විරෝධී හෝ ජාතික ආරක්ෂක නීතියක් පැනවීම ව්යවස්ථාදායක ක්රියාවලිය ඇතුළත, විනිවිදභාවයෙන් යුක්තව, මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව හා ශ්රී ලංකාවේ සිවිල් සමාජය ඇතුළු පුළුල් පරාසයක පාර්ශවකරුවන්ගේ නිදහස්, විවෘත සහ අර්ථවත් අදහස් සහිතව සකස් කළ යුතු බව මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව පවසා ඇත.
මාර්තු 24 වැනි දින මානව හිමිකම් කමිටුව ශ්රී ලංකාවේ වාර්තාව පිළිබඳ අවසාන නිරීක්ෂණ සම්මත කිරීමෙන් පසු සිය එකසිය තිස් හත්වැනි සැසිවාරය අවසන් කළේය.
පහත සඳහන් ව්යවස්ථාදායක සහ ප්රතිපත්තිමය ක්රියාමාර්ග ශ්රී ලංකාව විසින් සම්මත කිරීම කමිටුව විසින් පිළිගන්නා ලදී.
(අ) 2016 අංක 14 දරණ අතුරුදන් වූවන් පිළිබඳ කාර්යාල පනත;
(ආ) 2017 අංක 16 දරන පළාත් පාලන ආයතන මැතිවරණ (සංශෝධන) පනත;
(ඇ) 2017 අංක 27 දරන අපරාධ සහ සාක්ෂිකරුවන් (සංශෝධන) පනතේ වින්දිතයින්ට සහාය වීම සහ ආරක්ෂා කිරීම;
(ඈ) 2018 අංක 34 දරන වන්දි ගෙවීමේ කාර්යාල පනත;
(ඉ) 2018 අංක 5 දරන බලහත්කාරයෙන් අතුරුදන් කිරීම්වලින් සියලු පුද්ගලයන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා වූ ජාත්යන්තර සම්මුතිය;
(ඊ) 2022 අංක 11 දරන ඉඩම් සංවර්ධන (සංශෝධන) පනත.
කෙසේ වෙතත්, ශ්රී ලංකාව සිය ව්යවස්ථාමය රාමුව සම්මුතියට පූර්ණ අනුකූලතාවයට ගෙන ඒම සහ විධායකය සහ අධීක්ෂණය අතර බලතල බෙදා හැරීම සහ ආයතනික පරීක්ෂාවන් සහ තුලනය සහතික කිරීම සඳහා ශ්රී ලංකාව සිය ව්යවස්ථා ප්රතිසංස්කරණ ක්රියාවලිය කඩිනම් කර අවසන් කළ යුතු බව මානව හිමිකම් කමිටුව සඳහන් කර තිබුණි
