කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය පිළිබඳ කෘෂිකාර්මික නිලධාරීන්ගේ දැනුම අභියෝගයට ලක් කරමින් වෛද්ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය විසින් මෑතකදී කරන ලද ප්රකාශය කෘෂි විද්යාර්ථයින් පිරිසක් මුළුමනින්ම හෙලා දැක තිබේ.
වෛද්ය පාදෙණියගේ හැසිරීම අතිශයින්ම සදාචාර විරෝධී, වෘත්තීයමය නොවන මට්ටමේ එකක් වන අතර ඔහු කිසිසේත්ම ප්රවීණයෙකු නොවන ක්ෂේත්රයකට මෙලෙස ප්රකාශ නිකුත් කිරීම ප්රතික්ෂේප කරන බව නිවේදනය මගින් කෘෂි විද්යාර්ථයෝ පෙන්වා දෙති.
වෛද්ය අනුරුද්ධ පාදෙනිය, මෙම අවස්ථාවෙහිදී කෘෂිකර්මාන්තය පිළිබඳ තමාගේම අවබෝධය පෙන්වීමට හා අභියෝග කිරීමට පමණක් නොව, ඔහුගේම වෘත්තීමයභාවයට අගෞරව කරන බව ඔවුන්ගේ අදහසයි.
එම නිවේදනයෛ් වැඩිදුරටත් මෙසේ දැක්වෙයි.
” ඔහුගේ පදනම් විරහිත ප්රකාශයන් ශ්රී ලංකාව ආහාර වලින් ස්වයංපෝෂිත කිරීමේ අදහසින් රටේ කෘෂිකාර්මික අංශයේ අවධානයෙන් සේවය කරන පිරිමින්ට හා කාන්තාවන්ට කිසිදු බලපෑමක් කර ඇති බවක් නොපෙනේ. කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය පිළිබඳ කෘෂිකාර්මික විශේෂඥයින්ගේ දැනුම පිළිබඳව ඔහුගේ නොමේරූ හා වගකීම් විරහිත හැසිරීම නිසා වෙනත් වෘත්තිකයින්ට මෙන්ම රටේ අයහපත් පූර්වාදර්ශයක් ඇති කළ හැකි බැවින් ආචාර්ය පාදෙනියගේ දැනුම පිළිබඳව ප්රශ්න කිරීමට හා අභියෝග කිරීමට අපි කැමැත්තෙමු. එබැවින්, ලාභ, ජනප්රිය දේශපාලන වාසි ලබා ගැනීම සඳහා වෘත්තීය සමිති නායකයෙකු වෙනත් කීර්තිමත් වෘත්තිකයන්ට එරෙහිව කරන ලද පදනම් විරහිත ප්රකාශයන් ලෙස තරයේ හෙළා දැකීමට අපි මෙය අවස්ථාවක් කර ගනිමු.
1950/1960 ලෝකයේ සිදු වූ හරිත විප්ලවය පිළිබඳව ආචාර්ය පාදෙනියා නොදන්නා බව පෙනේ. හරිත විප්ලවය අතරතුර, අඩු අස්වැන්නක් සහිත සාම්ප්රදායික ප්රභේද වෙනුවට ඉහළ අස්වැන්නක් සහිත බෝග වර්ග (HYV) හඳුන්වා දීමෙන් බෝග / ආහාර නිෂ්පාදනය සැලකිය යුතු ලෙස වැඩි කරන ලදී. අද ලොව පුරා වගා කරන මෙම HYV වලට රසායනික පොහොර හා පළිබෝධනාශක අවශ්ය වන අතර, එසේ නොවුවහොත්, අප කුමන ක්රියාමාර්ග ගත්තද ඒවා අපේක්ෂිත අස්වැන්නක් ලබා නොදේ. රසායනික පොහොර / කෘෂි රසායන භාවිතය නැවැත්වීමට අපට අවශ්ය නම්, අපට පරිපූර්ණ ප්රවේශයක් තිබිය යුතු අතර මෙහෙයුම් ආකෘතියක් සැලසුම් කළ යුතුය. මෙය මාස කිහිපයකින් / වසරකින් ඉටු කළ නොහැක. කෘෂිකාර්මික කටයුතුවල මෙතෙක් සුදුසුකම් / පුහුණුවක් නොමැති බැවින් වෛද්ය පාදෙනියට මෙවැනි සරල කරුණු තේරුම් ගත නොහැකි බව දැකීම අප පුදුමයට කරුණක් නොවේ. රටේ රසායනික පොහොර / පළිබෝධනාශක විද්යාත්මක නොවන අන්දමින් හදිසියේම තහනම් කිරීම නිසැකවම රටේ අවුල් සහගත තත්වයකට තල්ලු වනු ඇති අතර ආහාර මිල අහස උසට නැඟී දුප්පත් හා අවදානමට ලක්විය හැකි ප්රජාවන් පවා කුසගින්නේ සිටිනු ඇත.
කෘෂිකාර්මික විශේෂඥයින්ට රසායනික පොහොර හා පළිබෝධනාශක සමාගම්වලින් ඍජු ප්රතිලාභයක් ලැබෙන හෙයින්, රාජ්ය ආයතනවල / දෙපාර්තමේන්තු වල කෘෂිකාර්මික විශේෂඥයින් විසින් කරනු ලබන නිර්දේශයන් එවැනි සමාගම් කෙරෙහි දැඩි නැඹුරුවක් ඇති බවට වෛද්ය පාදෙනියගේ පදනම් විරහිත චෝදනා පිළිබඳව අපි එකග නොවෙමු. අප කලින් පැහැදිලි කළ පරිදි, වර්තමාන බෝග ප්රභේදවලට රසායනික පොහොර හා පළිබෝධනාශක නොමැතිව සරලව වර්ධනය වී අපේක්ෂිත ඉහළ අස්වැන්නක් ලබා දිය නොහැක. මෙම පසුබිම තුළ ආචාර්ය පාදෙනියගේ ප්රකාශ අතිශයින්ම රැවටිලිකාර වන අතර සාමාන්ය ජනතාව නොමඟ යැවිය හැකි මෙන්ම එමඟින් කෘෂිකාර්මික විශේෂඥයින්ගේ ගෞරවය හා අඛණ්ඩතාව අනතුරේ හෙළනු ඇත. ලාභ කීර්තිය සහ පුද්ගලික ප්රතිලාභ ලබා ගැනීමේ ඔවුන්ගේ පැහැදිලි චේතනාව ගුණාත්මක නොවන හා වෘත්තීය නොවන මෙන්ම සදාචාර විරෝධී ද වේ. තවද, ශතවර්ෂ ගණනාවක් තිස්සේ මෙම සාඩම්බර ජාතියක් පෝෂණය කිරීම සඳහා ශ්රී ලංකා ගොවි ප්රජාවට මඟ පෙන්වූ කෘෂිකාර්මික වෘත්තිකයන්ගේ කීර්ති නාමය ආචාර්ය පාදෙනිය හිතාමතාම නොසලකා හැරීම හා කණගාටුවට කරුණකි. මාධ්ය හමුවකදී ඔහු නොමඟ යවන ලද ප්රකාශයට අනුව, ශ්රී ලංකාවේ සියලුම කෘෂිකාර්මික ඉගැන්වීම් හා පුහුණු ආයතන, කෘෂිකාර්මික පීඨ සහ පර්යේෂණ ආයතන තවදුරටත් අවශ්ය නොවේ. රටේ කීර්තිමත් වෘත්තිකයන් පිළිබඳව අසත්ය ප්රකාශ කිරීමට පෙර ආචාර්ය පාදෙනිය කෘෂිකර්මාන්තය පිටුපස ඇති විද්යාව හා “ගොවිතැන” අතර වෙනස වඩා හොඳින් වටහා ගත යුතුය.
මෙම තීරණාත්මක අවස්ථාවෙහිදී, රටේ වඩාත්ම අවදානමට ලක්විය හැකි හා දැවෙන ප්රශ්නය වන්නේ කාබනික කෘෂිකර්මාන්තය පිළිබඳ කෘෂිකාර්මික නිලධාරීන්ගේ දැනුම නොව, නැගී එන COVID-19 වසංගතය වන අතර, ආචාර්ය පාදෙනිය ද හිතාමතාම මහජනතාව දැඩි ලෙස නොමඟ යැවීමය. එමෙන්ම ඔහුගේ සෞඛ්ය අංශයේ දරුණු තත්වය සැඟවීම ය. එබැවින්, ඔහුට ගෞරවාන්විතව යෝජනා කරන්නේ, කෘෂිකාර්මික යෙදවුම් සමඟ සම්බන්ධතා නොමැතිව පිළිකා, සී.කේ.ඩී., ආදිය සම්බන්ධව ව්යාජ හා තහවුරු නොකළ දෑ ජනගත කොට වෙනත් කීර්තිමත් වෘත්තීන් පිළිබඳව නින්දා සහගත ප්රකාශ කිරීම වෙනුවට, COVID-19 වසංගතය, දුම්පානය, මත්ද්රව්යවලට ඇබ්බැහි වීම සහ රට පුරා සිදුවන බෝ නොවන රෝග සිදුවීම් පිළිබද අවධානය යොමු කරන ලෙසයි. ඔහුට නම් කරන ලද වෘත්තිය තුළ වඩාත් විශ්වාසයෙන් යුතුව කටයුතු කළ හැකි බව අපි විශ්වාස කරමු. තවද, පෝෂණය සඳහා උදව් කළ කෘෂිකාර්මික වෘත්තිකයන්ට දොස් පැවරීමට වඩා නුදුරු අනාගතයේ දී සිදුවිය හැකි අනාගත ආහාර අර්බුදය පිළිබඳ සම්පූර්ණ වගකීම භාර ගන්නා ලෙස අපි වෛද්ය පාදෙනියගෙන් ඉල්ලා සිටිමු. අවසාන වශයෙන්, වෛද්ය පාදෙනිය වෙනත් වෘත්තීන්හි කුසලතා හා හැකියාවන් පිළිබඳව අදහස් දැක්වීමට වඩා තම වෘත්තිය සඳහා වැඩි කාලයක් කැප කරන ලෙසත්, එමඟින් සමාජයට ගැටලු ඇති කරමින්, ඔහුගේම විශ්වසනීයත්වය විනාශ කර නොගන්නා ලෙසත් අපි ගෞරවයෙන් යෝජනා කරමු.”
